TECHNOLOGY

About me

สวัสดีจ้าาาาาา วันนี้เราขอมาแนะนำตัวก่อนนะ

เราชื่อว่า นางสาวณัฐณิชา เจริญสุข เรียกสั้นๆว่า มายด์ก็ได้น้าาาา

ตอนนี้ก็อายุ 17 ปีแล้ว เพิ่ง 17 ปีมาแค่2วันเองง ดูแก่ไปนิสสส แต่นิสัยยังงี่เง่าอยู่5555555 เราเกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2544 ที่ผ่านมานี้เองแหละอิอิ วันเกิดของเราปีนี้ตรงกับวันดอกรักบานปี 2561 พอดีเลยยเย้555555 ถือว่าเป็นวันที่มีความสุขวันหนึ่งเลยแหละ เราได้ร่วมทำบุญ ขายของ เช่น เฟรนฟราย เราทำเองเลยนะ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้มาลองชิมฝีมือร้านเรารึเปล่าาาน้าาา ตอนนี้เราก็ศึกษาอยู่ที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ตรงสีลมแหละ โรงเรียนเข้าตอน 7.30 เช้ามากกกก (สำหรับเรา) แต่พ่อแม่ก็มาส่งเราและน้องถึงโรงเรียนเช้าอยู่แล้ว5555 เอ้ออลืมแนะนำน้อง เรามีน้อง 1 คนชื่อ เด็กหญิงณัฐวดี เจริญสุข ชื่อเล่นมิ้นท์ ตอนนี้เรียนอยู่ที่ชั้น ประถมศึกษาปีที่6แล้ว น้องชอบเอาแต่ใจ ว่าอะไรนิดหน่อยก็หน้าบูดหน้าบึ้ง ก็เลยเวาลาทำอะไรผิด พูดนิดหน่อยไม่ได้เลย ไม่งั้นสีหน้าจะเปลี่ยนกะทันหัน เหมือนเปิดไฟ กับปิดไฟเลยทีเดียววว55555 ถึงแม้ว่าน้องเราจะนิสัยอย่างงั้นก็ตามเราก็รักน้องของเราเสมอ ดูแลน้องคนนี้ที่มีเพียงเเค่คนดียวให้ดีที่สุด เพราะเเม่สอนไว้ว่า ถ้าไม่มีพ่อแม่แล้ว เพื่อนหรือใครคนอื่นๆจะมาดีและจริงใจกับเราได้เท่ากับพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ลืมบอกไปอีกอย่าง เราเรียนสายวิทย์-คณิตแหละ

ครอบครัวของเรามีอยู่ 4 คน มีพ่อ แม่ เรา และก็น้องสุดดื้อ เรามีเพื่อนหลายคนที่คุยได้แบบเหมือนคุยได้เกือบทั้งห้องเลยแหละณ ตอนนี้55555 เราว่าเราตอนเด็กเป็นคนเรียบร้อยนะ แต่พอโตมาก็เปลี่ยนไป พูดเยอะขึ้น เฟรนลี่กับทุกคนน ไม่ว่าเพื่อนคนนั้นจะเป็นใคร ก็เลยคงเป็นสาเหตุให้เราพูดมากมั้ง เพราะคุยได้กับทุกคน555555 เราคิดว่าช่วงชีวิตเราตอน ม.3 มีความสุขมากที่สุดที่เคยเรียนโรงเรียนนี้มานะ55555 เราจะสนิทกับแม่มากกว่าพ่อ เพราะว่าพ่อชอบไปบินอยู่บ่อยๆ เอ้ยลืมเเนะนำไปอีกอย่างพ่อของเรามีอาชีพเป็นนักบินสายการบินไทย พ่อชอบพาเราไปเที่ยวในหลายๆประเทศ ตั้งเเต่เราเด็กๆ และส่วนตัวแล้ว พ่อกับเเม่ก็ชอบเที่ยวเองด้วยแหละ ไม่นะ เราว่าแม่อะชอบไปเที่ยววว ไปดูประเทศอื่นๆบ้างว่าชีวิตเค้ามีความเป็นอยู่ยังไง เราจะได้ไม่ล้าสมัย ตอนนี้เราก็ศึกษาอยู่ชั้นม.5แล้วววว เรียนหนักมากกกแบบมากถึงมากที่สุด ตั้งเเต่อยู่โรงเรียนนี้มา พอขึ้นม.4นี่แบบชีวิตพลิกผันมากกก ตั้งเเต่มาอยู่สายนี้แบบบจากที่ในห้องไม่ค่อยตั้งใจเรียนก็ต้องเริ่มตั้งใจเรียนได้แล้ว เริ่มต้องหาเป้าหมายของตนเองให้เจอ อยู่ภายในห้อง3นี้ก็แอบมีความกดดันเล็กน้อย เพราะทุกคนมันเรียนกันค่ดเก่งไม่รู้เอาสมองอะไรมาจำได้เยอะเเยะขนาดนี้ บ้าไปรึเปล่าา พูดแล้วก็เครียดช่างเถอะ เราก็ต้องมีความพยายามมานะ อดทน กัดฟันต่อไปป5555555 เราต้องเลือกในทางที่เรารัก จริงๆแล้วเราก็มีงานอดิเรกแหละ ตอนเด็กๆเรียนเยอะแยะมากก แต่นี่ต้องลดลงมาเพราะต้องอ่านหนังสือให้มากขึ้นเเละเรียนพิเศษเยอะมาก แทบเป็นบ้าเเล้วตอนนี้ อย่างเช่น เรียนบัลเล่ต์ เรียนเปียโน เรียนว่ายน้ำ เรียนทำอาหาร แบบตอนเด็กว่างไง คนมันว่างอะเนอะ5555555 แค่เขียนอย่างเดียวยังพูดได้เยอะขนาดนี้เลย ถ้าคุยกันต่อหน้าคงพูดไม่หยุดเลยมั้ง5555555 แต่พอขึ้นม.4 ก็เรียนเเต่พิเศษแบบวิชาการ เช่น เรียนภาษาอังกฤษ เรียนเลข เรียนฟิสิกส์ เรียนเคมี เรียนให้มันหมดทุกอย่างที่ต้องเรียนที่โรงเรียน5555555 แต่ก็เก็บความรู้สึกตอนช่วงชีวิตนี้เอาไว้ เพราะพอไปมหาลัยเราอาจจะไม่ได้รับความรู้สึกนี้เเล้วก็ได้ เก็บทุกอย่างให้เป็นประสบการณ์ มาคุยกันในเรื่องอาหารที่เราชอบกินกันดีกว่า เราว่าเราคงพูดได้ไม่หมดอะ555555 เพราว่ามันน่าจะเยอะเกินไป เอาง่ายๆก็คือกินได้หมดทุกอย่าง! ไม่มีอะไรสามารถหยุดยั้งเราได้55555555ขำตัวเองงง นอกจากทั้งหมดที่กล่าวมานี้เราก็ยังมีงานอดิเรกหรือที่เรียกว่าความสามารถพิเศษอีกนะะ ก็คือ เราเคยเป็นเชียลีดเดอร์ตอนม.3แหละ สนุกมากกก แต่ก็เหนื่อยจนผอมเลย555555 เรายังได้รำงานอีกมากมายเลยย เดะจาโชว์รูปให้ดูนะะะ ให้เราโม้ไปก่อนเนอะ เราเป็นคนที่รักความสะอาดมากกก จนพ่อแม่และน้องรำคานตามๆกันไปแบบเว่อมากกไรงี้ เเต่เราว่าไม่นะ เราพอดีเเล้ว55555 คนอื่นอะแหละสกปรก! เพื่อนเราตอนเด็กจะรู้เลยว่าเรามันบ้าชอบเอาเจลล้างมือมาเช็ดโต๊ะ ให้ตายเถอะ เขียนไปก็อายไปป5555555 และเราเป็นคนที่มือสากมากกกก จนเพื่อนเเบบบกลัววกันไปเลยทีเดียว ถึงขนาดวันเกิดเพื่อนซื้อครีมทามือให้เลยยตั้ง3หลอด5555555 จะดีใจหรือเสียใจกะของขวัญนี้ดีนะ55555 เพื่อนสนิทเราก็มีอยู่ 4-5คนแหละ สนิทเลยก็มี แนน เยน เมนี่ โดนัท ประมานนี้555555 ไปขุดรูปมาแปปป ไม่รู้จะโม้อะไรต่อแล้ววววว55555555